Monday, October 3, 2016

Wanita itu.

Dari kejauhan,
Kau lihat wanita itu ketawa.
Bercanda bersama teman.
Senyumnya tinggal jarang.

Tapi kau kurang cakna
bahawa didalamnya kosong.
Harapnnya yang dulu menggunun,
Kini hancur,punah, lesap.
Semangatnya luntur kian hilang.

Menunggu hari-hari yang mendatang,
Dengan redha.
Makin sukar bernafas,
Makin lali untuk berdiri.

Dari kejauhan, kau lihat,
Perisainya seorang wanita.
Tapi bukan dia.



-HaziqahSF-
-24 Mei 2016-

No comments:

Post a Comment